Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet meer

Post hier jouw trots

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Modena » wo 16 feb 2011, 20:55

Zo herkenbaar allemaal. Tot aan de sleutel-uren met Jorrit aan toe.
Alleen die van mij ging niet de vangrail in, maar Marktplaats op.
Modena
 

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Vince » wo 16 feb 2011, 22:50

Modena schreef:Alleen die van mij ging niet de vangrail in, maar Marktplaats op.


In beide gevallen brengt het geen fluit op. @#$

Porsche 911 Cabriolet Carrrera 2 1990
Porsche 911S Coupé 1976
Porsche 912 / 3,2 hotrod 1969
BMW M5 E39 2001
Avatar gebruiker
Vince
Donateur
 
Berichten: 9123
Geregistreerd: vr 17 sep 2010, 15:55

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Jos Red Racing » do 17 feb 2011, 00:08

Mooi verhaal, ondanks de ellende. A good pubstory stays forever.
Jos Red Racing
Donateur
 
Berichten: 206
Geregistreerd: wo 22 sep 2010, 11:56

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Danny » do 17 feb 2011, 09:33

Leuk verhaal wederom Michel. Heb erg moeten lachen om de grap van Luuk en Igino. Trouwens, elke keer als we het over Luuk hebben moet ik er weer aan denken hoe ongelofelijk jammer het is dat hij niet meer in ons midden is.

Ik kijk uit naar deel 3!
- 3200GTA Assetto Corsa, 2001, nero carbonio
Avatar gebruiker
Danny
Donateur
 
Berichten: 2584
Geregistreerd: di 21 sep 2010, 20:53
Woonplaats: Laren nh

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Dutchy » do 17 feb 2011, 10:21

Leuke verhalen Michele..... Top!

@Danny we hebben nog een Luuk hoor.. die is alleen wat minder... maar ja.... toch leuk dat ie erbij is. adhd
If you want to get INTO the dessert take a Landrover BUT if you want to get OUT of the dessert take a LANDCRUISER!
Dutchy
 
Berichten: 2104
Geregistreerd: vr 17 sep 2010, 15:09

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Boomerang » do 17 feb 2011, 10:23

Dutchy schreef:Leuke verhalen Michele..... Top!

@Danny we hebben nog een Luuk hoor.. die is alleen wat minder... maar ja.... toch leuk dat ie erbij is. adhd


Voor iemand die nergens een donder om geeft, vind ik dit best aardig!
Avatar gebruiker
Boomerang
Donateur
 
Berichten: 4898
Geregistreerd: za 18 sep 2010, 07:26
Woonplaats: dichterbij dan je denkt....

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Dutchy » do 17 feb 2011, 10:26

Boomerang schreef:
Dutchy schreef:Leuke verhalen Michele..... Top!

@Danny we hebben nog een Luuk hoor.. die is alleen wat minder... maar ja.... toch leuk dat ie erbij is. adhd


Voor iemand die nergens een donder om geeft, vind ik dit best aardig!


Ik geef om jou moppie.... is dat weer niet genoeg?? Pfff altijd meer willen.... %$#@
If you want to get INTO the dessert take a Landrover BUT if you want to get OUT of the dessert take a LANDCRUISER!
Dutchy
 
Berichten: 2104
Geregistreerd: vr 17 sep 2010, 15:09

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Michele » do 24 maart 2011, 23:01

Mijn Maserati's, deel 3

Het wordt tijd om eens verder te gaan met mijn ‘Mijn Maserati’s’ verhaal. Zoals reeds beschreven was mijn trouwe witte 222 om het leven gekomen op de snelweg en heb ik de auto gesloopt. Wie nog mooie blauwe imitatielederen deurpanelen nodig heeft: effe bellen…

Na het afhandelen van alle verzekeringsperikelen stond er ongeveer 6 mille aan uitkering op mijn bankrekening en was het de vraag wat ik daarmee ging doen. Weer een Maserati kopen? Of een Porsche 944? Ook een door mij reeds lang begeerde automobiel en ongetwijfeld minder onderhoudsgevoelig dan het raspaardje uit Modena. Maar ja.. zo’n 944 trok toch vooral verkeerd volk aan en een mooie kon ik toen niet rap vinden voor een normaal bedrag. Wel heel veel mensen met rare lettertekens in hun naam die er een aanboden op “ligtmetalun felge” en “Met turbo” of “as nieuw”, maar echt betrouwbaar oogde het allemaal niet in die prijsklasse. Toch op jacht naar een Maserati dus…

Racing

Ik heb er toen een behoorlijk aantal op de korrel gehad en weer afgeserveerd, van een bekende zwerver op Mercedes Brabus wielen tot en met een Racing met 330.000 op de klok bij een Volvo-specialist in Veldhoven. Ook een 222SE die ooit in Autovisie had gestaan passeerde de revue, net als een zilverkleurige 222 SE automaat, die op de afspraak lekker opgewarmd en draaiend op me stond te wachten. Met een barst in de ruit waarover in de advertentie niets verteld was. Je vraagt je soms toch af wat verkopers nou eigenlijk verwachten van potentiële klanten. Zonde van de tijd.… @$#^}:
De prijs van de Racing in Veldhoven was interessant en ik ging dus kijken. De auto was stevig, maar logisch versleten gezien de kilometerstand, alleen had het ding ook schade linksvoor gehad, zo was te zien aan een matig herstelde neus. Ik had mijn twijfels over de auto, maar was eigenlijk wel geïnteresseerd. Zo vaak loop je geen echte Racing tegen het lijf voor een betaalbaar bedrag… De geschiedenis meldde dat de auto bij Franco in onderhoud was geweest en de verkoper hield bij hoog en bij laag vol dat de auto perfect was. Later heeft een Hyundai dealer de kar gekocht en vervolgens binnen een paar kilometer de motor laten ploffen, waarna hij het restant aan Conrad de Bruin overdeed, naar verluidt voor minder dan appels en eieren kosten, maar dat terzijde. Mijn idee was om langs Franco te gaan en te informeren naar de historie van deze Racing. Wij dus op een mooie januaridag langs Kwintsheul, alwaar de auto inderdaad bekend was als zijnde de ex van een clublid, maar de genoemde schade als absoluut niet bekend werd verklaard. Dat betekende dus foute boel, want schade buiten de boekjes om, en wat mij betreft was het schluss met die Racing want ik had geen zin in een stevige rekening wegens eventuele verborgen gebreken.

Franco

Bij Franco stonden in de garage (een showroom was er toen nog niet, 2005…) echter een mooie zwarte 2.24v kattenoog uit de laatste serie en een nette groene 2.24v in dezelfde configuratie. Allebei inruilers. Uiteraard wilde Franco weten waarom ik belangstelling had voor een Racing in staat van ontbinding en mijn antwoord luidde uiteraard dat ik weer een Maser zocht binnen een bepaald budget. “Nou, die heb ik wel staan” was de mededeling, vergezeld van een brede glimlach en een armgebaar naar het koppel 2.24v’s. Ik vond allebei de auto’s mooi, maar de zwarte ging mijn budget echt te boven. De groene had wat kleine plekjes en een barstje in de spoiler en was daardoor aanzienlijk goedkoper. Niettemin nog steeds een erg nette auto zonder roest. Ik ging er over nadenken en besloot na dat heel erg kort gedaan te hebben een proefrit te willen maken met de groene. ^@!@#$%
Zo gezegd zo gedaan en Franco stapte in de bijrijdersstoel nadat hij de auto had voorzien van een nuttige hoeveelheid benzine. Ik startte de auto, legde de eerste versnelling in, dacht ik, en liet de koppeling opkomen, dacht ik. Na een korzelig “Waar ben je mee bezig” gaf ik aan dat ik probeerde weg te rijden, maar dat deze 2.24v totaal anders voelde dan mijn 222 zaliger. “Ja, logisch… die had een andere bak en een andere koppeling. Je hebt de bak nu in zijn 2 staan en de koppeling grijpt op een later punt aan”. Oeps. kloink
Opnieuw de eerste gezocht en nu wel met de juiste flair weggereden, en ja, dat beviel wel. De auto klapte in de turbodrukbegrenzer toen ik echt stevig op het pedaal ging staan, maar dat kwam omdat de auto was afgesteld op wat agressiever rijden bij minder pedaaldruk. Franco zou de boel weer normaal zetten, wat inderdaad keurig verzorgd werd. De uitdraai uit Franco’s computer liet geen rare reparaties zien sinds de auto in Nederland was dus ik besloot de auto te kopen.
Toen ik de auto kwam oppikken nadat ik ‘m betaald had bleek er behalve een keurig versleten sleutel ook een reservesleutel te zijn én het originele instructieboekje. Mét de naam van de eerste eigenaar en het correcte chassisnummer + afleverdatum. Dat soort dingen zijn fijn. Toen ik vervolgens op een beurs nog de originele groene verkoopbrochure vond, waren we weer compleet! "(^&$@

Plezier!

Ik heb in 2005 vrij veel gereden met de auto en aan diverse evenementen deelgenomen, waaronder de clubspecial op Zandvoort, Viva Italia op Assen, de Gouden Zweep op Duindigt, Italia a Zandvoort en natuurlijk de rijtraining. Je kunt dus stellen dat ik echt genoten heb van mijn Masertje in 2005. Veel rijden, veel plezier en zelfs af en toe gewoon gebruikt voor woon-werk verkeer op een fijne dag. Lekker!
Afbeelding
Afbeelding
In 2006 volgden diverse evenementen waar we aan deelnamen, waaronder opnieuw Italia a Zandvoort. Bovendien gingen we met de Maser op vakantie naar Bretagne. Don’t ask me why, want een nat en winderig land als Bretagne is niet echt des Maserati’s, maar het voelde goed en we oogstten redelijk wat belangstelling met dat apparaat in die uithoek van Frankrijk. Bovendien konden we de vakantie zo plannen dat we op de terugweg langs Le Mans zouden komen voor Le Mans Classic 2006, een evenement waar ik me enorm op verheugde om aan deel te kunnen nemen. Tenslotte was ik met de witte 222 in 2004 ook van de partij geweest en dat had een geweldige ervaring opgeleverd: je rijdt met je eigen auto het binnenterrein van het Le Mans Bugatti circuit op en staat als merkenclub tussen pakweg 6000 andere klassiekers en superauto’s. Geweldig om mee te maken en een absolute aanrader!
In 2006 had ik behalve de clubdeelname tevens een accreditatie voor een Nederlands autoblad en ‘moest’ dus naar Le Mans met een dubbele agenda. Dat is niet erg, maar het betekende relatief veel zeulen met fotomeuk, dus de Maserati zat behoorlijk vol. Na twee fijne weken in Bretagne met verrassend goed weer reden we op donderdag naar Le Mans. Tegen de middag waren we voorbij Rennes dus dat schoot lekker op. Een kilometer of 20 voorbij Laval gaf ik stevig gas op een volkomen verlaten péage om te checken hoe hard de Maser nu eigenlijk echt liep. Het pedaal ging tot de bodem. 190, 200, 210, 220, en plotseling hoorde ik een floepend geluid en in het hele dashboard gingen alle lampjes branden en viel de toerenteller gezellig terug naar 0. Op het moment dat de lampen aansprongen had ik automatisch de koppeling ingetrapt en het gas losgelaten, maar dat er iets niet goed was bleek wel toen de toerenteller volhardde in zijn negatieve houding. De snelheidsmeter daarentegen was bijna van zijn schaal gedraaid vlak voor het ‘flop’. +___

Monsieur Legrand
Alarmlichten doen het gelukkig altijd bij een Maserati dus met knipperende verlichting en een feestvierend dashboard de auto laten uitrollen tot in de buurt van zo’n handige oranje praatpaal langs de weg. Erg breed was de vluchtstrook echter niet, dus helemaal senang voelde ik me niet toen we de auto parkeerden. Starten ho maar, de motor wilde niet eens rond. Ik vreesde motorschade… Ella ging een babbel maken met de praatpaal, zij spreekt als beëdigd vertaalster namelijk vloeiend Frans, terwijl ik me ontfermde over de melding naar de ANWB in Lyon… Inderdaad, dat steunpunt waar je eigenlijk liever nooit mee te maken wilt hebben.
Ella was nauwelijks terug van de praatpaal en ik had net een zeer geanimeerd gesprek met Lyon, toen we uit onze ooghoeken een takelwagen zagen rijden over het viaduct verderop. Een paar minuten later stopte er een blozend Fransmannetje met een grote afsleepwagen dat verklaarde dat we naar “mon garage” zouden gaan. Ik verzocht toch eerst even onder de kap te kijken, tegen beter weten in hopend op iets simpels. Monsieur Legrand boog zich over de motor, keek in het venster van de distributieriem en schudde zijn hoofd. “Fini!”. K*t. Dat snapte meneer Legrand ook nog wel, ondanks zijn gebrek aan talenknobbel.
Afbeelding

Auto op de vrachtwagen en op naar het gat Saint Denis d'Orques, waar monsieur inderdaad en garage bezat. Compleet met wat vergane Renaults 4 en een tweetal Alpine A310’s in staat van restauratie. Legrand had al vaker met dit bijltje gehakt. “Dit is mijn sectie van de snelweg” verklaarde hij, en we kregen de volledige medewerking om de ANWB op de hoogte te stellen. Vervolgens nam monsieur de hoorn over en meldde aan Lyon dat ie er niet over peinsde deze auto te repareren. “Die moet terug naar Nederland, veels te gecompliceerd”. Die opmerking klonk als muziek in mijn oren, want ik was eigenlijk bang dat hij de auto naar Pozzi in Parijs zou moeten sturen, de dichtstbijzijnde Maserati-dealer waar ze misschien wat met de 2.24v konden. Ik had al aangegeven aan de ANWB dat we reeds op de terugreis waren met een tussenstop in Le Mans, maar dat de auto waarschijnlijk hier niet gerepareerd kon worden. Legrand, de ANWB en ik waren het gelukkig eens en we kregen een leenauto om onze vakantie mee af te maken. Probleem was alleen dat die in Alencon stond, 50km boven Le Mans. Ondertussen was het al 5 uur ’s middags dus dat gingen we vandaag niet redden waarschijnlijk. Of we dus alvast maar een taxi wilden naar ons hotel? “Jazeker kan dat, maar stuur dan wel graag een grote taxi, want we hebben nogal wat bagage bij ons”. We moesten twee keer lopen met drie man van de Maser naar de taxi voor alles overgeladen was. Ik zie Legrand nog kijken.. dat er zoveel meuk in zo’n kleine auto ging… Tja, ik kan goed inpakken.. Uiteindelijk waren we net op tijd in het hotel om nog aan de borrel te kunnen en een hapje te eten, maar echt eetlust hadden we niet. Wel dorst. En daarom werd het eigenlijk toch nog wel gezellig. Eenmaal in je hotel is een sterk verhaal best leuk.
De volgende morgen kregen we een lift naar Alencon van een welwillend clublid. De man schrok alleen toen hij ontdekte dat we heen en terug 100 km gereden hadden voor dat tripje, wat we met een paar flessen Chablis goedgemaakt hebben. Maar goed, we hadden nu een Peugeot 307 diesel station met alles er op en er aan wat je kon verzinnen. “Duurder hebben we ze niet meneer, sorry. We snappen dat het geen Maserati is, maar we proberen zoveel mogelijk comfort voor u te vinden”.
Afbeelding

Na een vanuit professioneel oogpunt geslaagd Le Mans Classic (persoonlij was het slikken, je voelt je toch geamputeerd zonder je eigen auto) reden we zondagnacht terug naar Nederland en de volgende dag leverde ik de auto in bij Hertz Den Haag.
De Maserati zou in de loop van een paar weken afgeleverd worden bij Jorrit, even afhankelijk hoe snel de transportwagen in de buurt kwam. Bij Jorrit zou de motor geopend worden om te kijken wat er precies stuk was, maar daarover in deel 4.
Laatst bijgewerkt door Michele op do 26 mei 2011, 10:05, in totaal 1 keer bewerkt.
Choose life, drive Maserati!
Je kan altijd stijlvol van huis, maar je weet nooit of je elegant aankomt...
http://www.corsamedia.nl
Avatar gebruiker
Michele
Donateur
 
Berichten: 3723
Geregistreerd: di 21 sep 2010, 17:05
Woonplaats: Den Haag

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Vince » do 24 maart 2011, 23:08

Verdilleme, weer zo'n spannend epistel!

Ga zo door, Chielis!

Porsche 911 Cabriolet Carrrera 2 1990
Porsche 911S Coupé 1976
Porsche 912 / 3,2 hotrod 1969
BMW M5 E39 2001
Avatar gebruiker
Vince
Donateur
 
Berichten: 9123
Geregistreerd: vr 17 sep 2010, 15:55

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Joost » vr 25 maart 2011, 00:37

Leest lekker weg! Alleen jammer dat het verhaal niet iets positiever is...
Ghibli 2.0 non ABS '93

http://www.livenzo.com
Joost
 
Berichten: 20
Geregistreerd: za 19 feb 2011, 18:18

VorigeVolgende

Keer terug naar My Maserati

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast