Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet meer

Post hier jouw trots

Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet meer

Berichtdoor Michele » di 15 feb 2011, 00:12

Aangezien ik een tijdje geleden een Topic gestart heb genaamd "factsheet 222 / 2.24v" etc. leek het me wel nuttig om nu maar eens mijn Maserati-geschiedenis uit de doeken te doen. In verschillende delen, want het is niet bij één Maserati gebleven.

In den beginne
Het begon allemaal met een Biturbo. Toen ik een jaar of 14 was. Ik zag zo'n ding nieuw in Zwitserland rijden en vond het een geweldige auto. Geluid helemaal oké en looks die ingetogen waren. Mijn vriendjes vonden Ferrari's en Camaro's en Corvette's geweldig, maar ik viel als een blok voor de Maser. Later heb ik bijgeleerd met betrekking tot het merk uit Maranello en stiekum mag je me wakker maken voor een ritje in een Camaro Z28, maar Maserati veroverde toen een plaatsje in mijn hart. Ik zou best wel zo'n apparaat willen hebben. In 1990 testte Ton Roks een 222SE in Autovisie en dat verhaal heb ik nog steeds. Ik vond die auto fantastisch en nam me voor om ooit zo'n auto te kopen als ik er de centen voor zou hebben. In 1990 kostte een 222SE echter net zoveel als het hele flatblok in Rotterdam-west waar ik in woonde dus vroeg ik me wel af of het ooit zou lukken. }{}

Toen ik eenmaal een beetje gesetteld was in de uitgeverij en een redelijk normaal inkomen had begon het weer te kriebelen. We (mijn vrouw Ella en ik) reden in een VW Polo Diesel (trouwens een hele fijne auto) als daily driver en daar wilde ik best een speelauto bij. Een Ferrari was out of the question, want we wilden onze trouwerij in Italië graag betalen van onze spaarcenten en een F-je zou wel leuk zijn als trouwauto, maar dan konden we onze gasten niet meer invliegen en onderbrengen, laat staan de villa voor het feest en het restaurant voor het bruiloftsmaal betalen. Kortom: er was een budget. !@#$%

Goede raadgevingen zijn het halve werk ^)(*&
En laat binnen dat budget nou een Maserati mogelijk zijn, zo ontdekte ik na wat weken surfen over marktplaats. Vervolgens het forum van de MCH geraadpleegd, destijds de enige NL bron van goede informatie, en alle valkuilen in mij opgenomen. Met die kennis gewapend een afspraak gemaakt om een witte import-222 te gaan bekijken (de oer-222) en vervolgens alle goede raadgevingen overboord gemikt en de auto dezelfde avond gekocht. De verkoper was duidelijk: er mankeren wat kleine dingetjes aan maar de auto wordt volledig geserviced en op kenteken afgeleverd, hetgeen keurig geschiedde. Zo kon ik mij enkele maanden voor mijn 32e verjaardag eindelijk Maserati-eigenaar noemen. Het was 2003, dus dan weten jullie nu ook hoe oud ik ben. Met 70.000 kilometer op de teller, een hoop RDW onzin op het keuringsrapport ("Rijden is alleen toegestaan met de voor dit voertuig geldende kentekenplaten", tja...) en een gereviseerd blok volgens de papieren had ik een redelijk nette 222 te pakken. )&%#@|

Afbeelding

Viva Italia
Met de Maser zijn we in oktober dat jaar vervolgens linea recta naar Toscane gereden om onze trouwerij voor te bereiden, die in april 2004 later zou plaatsvinden. Idee hierachter: als de Maser het nu redt, redt ie het volgend jaar waarschijnlijk ook. Ook gingen we naar Mugello met de MCH om de finaleraces van de Ferrari-Maserati Historic Challenge bij te wonen. We reden zonder moeite heen en terug naar Italië; 3500 kilometer op de klok erbij zonder noemenswaardige problemen.

Eind maart 2004 kreeg ik voor het eerst te maken met het 'fenomeen' Maserati . Ik had een afspraak bij (destijds) Roy Karsten (tegenwoordig garage Forza) voor een grote beurt, zodat de auto in topconditie zou zijn voor het grote gebeuren. Thuis bleek echter dat de synthetische olie die er op mijn verzoek in was gestopt via de krukaskering net zo hard weer naar buiten liep. Ik heb niets tegen oliespatten in de garage, maar dit was wat al te gortig. Terug naar Noordwijk: "Stop jullie eigen olie er maar weer in". Jammer van die 100 euro racesmeermiddel. Vier dagen voor vertrek reed ik met nieuwe olie weg bij de garage en kwam bij Wassenaar in de spits terecht. Op dat moment besloot de controle-unit van de airco dat ie het wel best vond, en van het ene op het andere moment had ik geen airco meer, geen fan, geen verwarming, niets. Dood als een pier. Olie lekken deed de auto echter niet meer... )(*&

Goede raad was duur, want vier dagen later moest de auto de Alpen over, waar het op dat moment nog vroor. We wilden in een stijlvolle Italiaan naar onze bruiloft in Italië, en niet in onze Polo diesel... Opnieuw gebeld met Noordwijk: "Hebben jullie momenteel zo'n unit beschikbaar?". Waarschijnlijk lukte het wel om nog een originele gereviseerde unit te pakken te krijgen, maar ondertussen had ik ook met Hessing gebeld, en daar bleek nog een wat nieuwere versie op de plank te liggen. Weliswaar met druk- in plaats van tiptoetsen, maar dat mocht de pret niet drukken. In een perfect afgestemde actie ging de unit van Hessing naar Noordwijk en van Noordwijk in mijn witte, geldverslindende Monster. De zaterdag van vertrek stond de auto klaar. Hoera! %$#@

Vlot naar het zuiden

De 222 gedroeg zich op weg naar het zuiden perfect en voelde solide aan. In Frankrijk merkten we na een tolpoortje dat de ruiten niet meer omhoog gaan als je harder dan 120 rijdt (teveel druk van de rijwind), en bij een tankstop ontdekten we dat de auto niet van de handrem wou toen we wegreden. Vanaf dat moment gebruikten we een baksteen onder een wiel en trokken de handrem minder hard aan. In de week voorafgaand aan de bruiloft reden we voor papierwerk een aantal keren naar Siena op en neer in matig weer. Via de snelweg en via binnenwegen. Rijden op eieren zo nu en dan, maar alles bleef heel. applaus06

Bij het aanbreken van de grote dag was het droog. De kapper arriveerde, de fotograaf volgde iets later. Fotoshoot in de tuin van onze logeervilla boven Florence en dan starten en weg: op naar Siena! De auto startte echter niet helemaal lekker, de motor had er duidelijk nog geen zin in. Eenmaal onderweg klonk gelukkig alles zoals het hoorde. In Siena reden we langzaam in zijn 1 door de middeleeuwse straten de Campo op. Normaal kan dit alleen als deelnemer aan de Mille Miglia! Na de trouw nog een shoot in het stadhuis voor wat foto’s terwijl de 222 omgebouwd werd tot kofferbakbar om de prosecco te kunnen serveren. Hoe multifunctioneel kan je auto zijn?! Na de bubbels verlieten we Siena en reden terug naar Florence via de Strada Provinciale 222. Uitgezocht omdat deze weg niet alleen prachtig door de Chiantistreek slingert, maar ook omdat het nummer leuk klopte bij het type van de auto. Een heerlijke dag en een heerlijke auto! "(^&$@

Afbeelding

Een half jaar later was de 222 overleden, maar daar verhaal ik in het tweede deel over. (*
Laatst bijgewerkt door Michele op di 15 feb 2011, 10:31, in totaal 1 keer bewerkt.
Choose life, drive Maserati!
Je kan altijd stijlvol van huis, maar je weet nooit of je elegant aankomt...
http://www.corsamedia.nl
Avatar gebruiker
Michele
Donateur
 
Berichten: 3723
Geregistreerd: di 21 sep 2010, 17:05
Woonplaats: Den Haag

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Zoran » di 15 feb 2011, 00:56

Leuk! Meer van dit soort verhalen! Meer, meer!!! applaus06
2013: Aprilia RST 1000 Falco
2011: Mini Cooper S Clubman
2010: Maserati Quattroporte V
2009: Maserati Spyder Biturbo
Avatar gebruiker
Zoran
 
Berichten: 122
Geregistreerd: di 21 sep 2010, 22:20
Woonplaats: Brussel

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Maarten Zwart » di 15 feb 2011, 08:36

applaus06

Leuk om om over dat gevlieg te lezen %$#@
Avatar gebruiker
Maarten Zwart
 
Berichten: 464
Geregistreerd: ma 15 nov 2010, 20:22

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Modena » di 15 feb 2011, 08:48

Michele. Dit is natuurlijk een fantastische post. Wij zien uit naar deel twee.
Modena
 

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Jos Red Racing » di 15 feb 2011, 20:26

Kan eigenlijk nooit wachten op het einde van een film die slecht afloopt. Waar ligt ie trouwens,...... Pere la Chaise in Parijs, naast de zanger van The Doors? %$#@
Jos Red Racing
Donateur
 
Berichten: 206
Geregistreerd: wo 22 sep 2010, 11:56

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Vince » di 15 feb 2011, 20:50

Prachtig epistel, Michele! @!#$

Porsche 911 Cabriolet Carrrera 2 1990
Porsche 911S Coupé 1976
Porsche 912 / 3,2 hotrod 1969
BMW M5 E39 2001
Avatar gebruiker
Vince
Donateur
 
Berichten: 9123
Geregistreerd: vr 17 sep 2010, 15:55

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor PeterM » di 15 feb 2011, 21:36

Mooi verhaal "(^&$@ . Het huwelijk in Siena herinner ik mij nog uit de Tricolore, daar stond die foto meen ik ook in. Mooie binnenkomer!

Ben wel benieuwd naar je merk-voorkeuren, zeker nu je voor Chicane in allerlei chique hypermoderne voitures kunt rondtoeren.

Heb je nog steeds iets speciaals met Maserati, meer specifiek de bi-turbo, of kan het inmiddels net zo goed wat anders wezen? Gewetensvraagje ... }{}{|
... dò ist der Bahnhof!
Avatar gebruiker
PeterM
Donateur
 
Berichten: 2402
Geregistreerd: di 21 sep 2010, 20:42

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Michele » di 15 feb 2011, 23:43

PeterM schreef:Mooi verhaal "(^&$@ . Het huwelijk in Siena herinner ik mij nog uit de Tricolore, daar stond die foto meen ik ook in. Mooie binnenkomer!

Ben wel benieuwd naar je merk-voorkeuren, zeker nu je voor Chicane in allerlei chique hypermoderne voitures kunt rondtoeren.

Heb je nog steeds iets speciaals met Maserati, meer specifiek de bi-turbo, of kan het inmiddels net zo goed wat anders wezen? Gewetensvraagje ... }{}{|

Mijn merkvoorkeuren? Tis toch algemeen bekend dat ik een Ferrarista ben die zich geen F-je kan veroorloven en daarom maar een Maser rijdt? adhd

Ja, ik heb iets met Maserati, en met de Biturbo, jij hebt kennelijk niet helemaal tussen de regels door mijn inleiding gelezen. Als 14-jarige zo'n ding gezien en altijd willen hebben....waarschijnlijk omdat ik doorgaans nooit zo'n 'mee-met-de-winnaars' mentaliteit heb maar juist vaak de underdog steun. Vaak tegen beter weten in ook nog eens. Ik voel me prettig bij Maserati, maar mijn verlanglijstje met auto's heb ik al eens hier gepubliceerd. Ik ben meer een op-de-achtergrond-type zoals uit dat lijstje blijkt, maar als ik ooit nog eens de geldpest krijg (dat ik dus een nieuwe supercar kan uitzoeken zonder over de limiet van mijn creditcard na te hoeven denken zeg maar) Dan koop ik een SLS AMG of een 911 Carrera 4S. Of een gebruikte 599... Ik had nooit zoveel met Porsche en Mercedes, maar nu ik er me gereden heb, ben ik wel overtuigd. En een 599 is gewoon een geweldig geile auto, hoewel het misschien budgettair verstandiger is om naar een 550 Maranello te kijken...
Laatst bijgewerkt door Michele op do 21 jul 2011, 20:42, in totaal 1 keer bewerkt.
Choose life, drive Maserati!
Je kan altijd stijlvol van huis, maar je weet nooit of je elegant aankomt...
http://www.corsamedia.nl
Avatar gebruiker
Michele
Donateur
 
Berichten: 3723
Geregistreerd: di 21 sep 2010, 17:05
Woonplaats: Den Haag

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Michele » wo 16 feb 2011, 19:47

Deel 2
Zoals ik al in deel 1 meldde: de bijnaam van de witte 222 was “het geldverslindende Monster”. Daar was een reden voor. De echt dure reparaties vielen wel mee, maar toen ik de auto afgeleverd heb gekregen besloot ik ‘m eerst maar eens te laten schoonmaken door een professionele poetsert. De vorige eigenaar had namelijk een hond, zo merkten we al snel aan de gezellige witte haren op de blauwe, ribfluwelen achterbank. Een middagje stofzuigen leverde slechts een beperkt resultaat, dus de auto weggebracht. Dat was de eerste ‘voor-de-vuist-weg’ kostenpost van 200 euro. Vervolgens kwam de eerste grote beurt, die met 1000 euro wel meeviel, behalve dan dat er dus nog een extra oliewissel bij kwam door de lekkage van het synthetische spul. Een nieuw rubbertje voor de kofferbakrand was slechts een paar tientjes, maar wel noodzakelijk aangezien de Maser niet waterdicht bleek op dat punt.

Afbeelding

Warmlopen
En toen stopte de airco-unit er dus mee… Dat was een grap die richting de 600 euro ging omdat ik koos voor zekerheid. De gok van een zoektocht naar een revisie-exemplaar binnen vier dagen dorst ik niet aan. Beggars can’t be choosers zullen we maar zeggen… De trip naar Italië verliep zonder kopzorgen en ook de trouwtrip verliep prettig, ware het niet dat ik op de terugweg een wat hoekerig stuurgedrag bemerkte. Dit bleek terug in Nederland een vervuilde kruiskoppeling te zijn bij het stuurhuis. Hop, weer een paar honderd euro lichter. Tegelijkertijd ook even een relais laten vervangen (slechts een paar euro, Joepie!) omdat de auto tijdens een filesituatie voor de Gothardt-tunnel wat warm was gelopen. De fan bleek niet aan te slaan, en dat was voor de lokale polizei reden om mij toestemming te geven langs de file naar de tunnel te rijden en de hele meute te passeren. De rijwind koelde dan genoeg om het probleem te verhelpen. Zo vervelend zijn die Zwitsers nou dus ook weer niet! "(^&$@

Warmlopen is voor een Maserati Biturbo altijd een probleem, enook met werkende fans stond mijn Masertje stevig te zweten toen ik tijdens de Spa Ferrari-Maserati Days van 2004 een paar rondjes Spa achter de kiezen had op snelheid. De plas onder de auto wekte volop waarschuwende uitroepen bij de omstanders, maar ik was het ondertussen gewend; airco op max temperatuur en gewoon doorrijden… Later, op Zandvoort tijdens Italia a Zandvoort gebeurde het nogmaals dat er een grote plas onder mijn autootje lag, maar dat had als reden dat lpql en wijlen Luuk de Weijer besloten om te zien hoe ik zou reageren als ze het koelemmertje voor de wijn onder mijn auto zouden mikken als ik even niet keek. Grote hilariteit toen ik inderdaad in een flits mijn motorkap opentrok en zeer beteuterd keek naar de keurige stand van het koelwater. )(*&

Geen slecht leven
Ondertussen was de eerste APK alweer achter de rug, met wat sleutelen aan de afstelling om de auto door de CO2 norm te krijgen en het camoufleren van wat roestplekjes om de heren keurmeesters niet nodeloos te interesseren voor de dorpels. Al met al was het leven met 18-LX-NP helemaal zo slecht nog niet als je de horrorverhalen van andere Maseratisti hoorde… Ik begon me ook wat meer te interesseren voor wat er nu eigenlijk onder een motorkap en zo gebeurt en dat resulteerde er in dat ik letterlijk met mijn neus op het kluswerk van Jorrit (auto Forza) stond als ie met mijn auto bezig was. Leuk en leerzaam!

Zo naderde het eind van de zomer van 2004 en Concours Het Loo was voorlopig de laatste grote trip met de Maser. In oktober reed ik weinig met de auto vanwege matig weer en een weerzien met Italië (soort second honeymoon zonder gasten). Begin november besloot ik op een stralende zondagochtend echter de auto weer eens uit te laten om ermee naar een fotograficabeurs te rijden. Ella had een matig voorgevoel, temeer daar ik over de A12 moest en ik een maand of wat eerder daar al onze Polo kwijtgeraakt was in een file-ongeluk. De dame achter me gaf gas in plaats van te remmen… #$#@

Impact
Om een uur of 9 tufte ik die bewuste zondagmorgen met een rustig gangetje van tegen de 130 op de teller (wat kon inhouden dat ik 130 reed, maar ook dat ik 110 reed, de meter had zijn eigen leven, klinkt bekend nietwaar?) over de A12 richting Utrecht toen bij Bodegraven een klein onzinautootje voor me opdoemde op de rechterbaan. De weg was verder leeg dus ik reed gewoon door op de middelste van de drie rijstroken. Tot ik vlak achter het autootje zat en zij (het bleek achteraf een dame) plotseling richting aan gaf en naar links kwam… waar ik dus reed!! Een snelle ruk aan mijn stuur voorkwam dat ik de Hy****i Getz vol raakte, maar als gevolg daarvan begon de 222 te schuiven, en te schuiven, en te schuiven, en ik zeilde met een keurig gangetje van boven de 100 richting de vangrail met de neus van de auto, om de Getz heen, dat wel… Tegensturen had geen effect en alle regels die je geleerd hebt omtrent dergelijke acties (blijven kijken waar je heen wilt, niet remmen maar koppeling intrappen, etc.) waren niet in staat de richting van de 222 te corrigeren. De impact met de vangrail was nogal heftig. De auto tolde om zijn as en raakte de stalen platen ook met de achterzijde, schoof de weg weer op en kwam keurig op de tweede rijbaan tot stilstand. Met een mooi pluimpje stoom vanonder de opgekrulde motorkap. Mijn eerste reactie was: er uit!!! Want als iemand me nu raakt ben ik er geweest! Achter mij waren ondertussen mensen gestopt op de vluchtstrook die me opvingen en ze verbaasden zich er eigenlijk over dat ik gewoon uitstapte. De kreukelzones van de Maser hadden keurig hun werk gedaan, maar rijden zou ie nooit meer, zoveel was wel duidelijk. Uit gewoonte had ik de sleutel uit het slot getrokken en ook wilde ik de auto in zijn vrij zetten, maar de pook zat tot aan de knop in de transmissietunnel: de motor was gewoon een stuk naar achter geschoven met aandrijflijn en al. #$#@

Afbeelding
Afbeelding

Achteraf heb ik enorm geluk gehad dat ik de vangrail geraakt heb en niet 100 meter verder de weg ben afgevlogen, want daar is geen vangrail maar slechts een weg en een sloot, vier meter lager langs het talud. Te uwer informatie: 50 meter vangrail kost 1250 euro, zo stond er op de rekening die ik van Rijkswaterstaat kreeg voor het vernielen van dit fraaie stukje staatseigendom.…
Eenmaal afgesleept en de papieren afgehandeld met de politie, de getuigen (godzijdank!!) en de tegenpartij kwam de auto bij een schadebedrijf in Den Haag te staan, waar de expert me meedeelde dat ie 200 euro waard was als schroot. Taxatie in rijdende staat: 6 mille. Rijdend zijn Maserati’s al weinig waard, maar stuk dus helemaal niets... Ik besloot het wrak te houden (alleen het klokje overtrof toen al de genoemde schrootwaarde) en het verschil in verzekeringsuitkering te incasseren. Vervolgens heb ik de 222 samen met Conrad de Bruin gestript van alles wat nog enigszins bruikbaar was. Conrad was nog hogelijk teleurgesteld toen hij het diff wilde demonteren. Doordat de aandrijflijn zo’n opdonder had gehad, zat de as volledig vast tegen het differentieel, niet los te krijgen… Achteraf heb ik nog ongeveer 1000 euro aan onderdelen overgehouden aan de auto, wat mooi uitkwam toen ik van het verzekeringsgeld een nieuwe Maser wilde kopen.

Daarover meer in deel 3
Choose life, drive Maserati!
Je kan altijd stijlvol van huis, maar je weet nooit of je elegant aankomt...
http://www.corsamedia.nl
Avatar gebruiker
Michele
Donateur
 
Berichten: 3723
Geregistreerd: di 21 sep 2010, 17:05
Woonplaats: Den Haag

Re: Mijn Maserati's. Of: hoe ik ooit geld had en nu niet mee

Berichtdoor Boomerang » wo 16 feb 2011, 20:03

Mooi verhaal, maar zonde van de Maser natuurlijk en goed dat je welwillende getuigen had.
Morgen deel drie?
Hoe laat?
Avatar gebruiker
Boomerang
Donateur
 
Berichten: 4898
Geregistreerd: za 18 sep 2010, 07:26
Woonplaats: dichterbij dan je denkt....

Volgende

Keer terug naar My Maserati

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 3 gasten